ยิ้มรับให้บอสตอนเช้า ลูกค้าจะเหวี่ยงก็ยอมเข้าใจ
ทำตัวเป็นเหมือนฟองน้ำ ซับความ ท็อก-สิก ของใครต่อใคร
ผลิตงานออกไปทั้งวัน แต่ดันได้ผลพลอยได้
คือขยะอารมณ์ก้อนใหญ่ ที่แบกเอาไว้บนบ่า
พอบิดลูกบิดประตู กลับมาสู่ เซฟ-โซน ที่คุ้นเคย
คนที่รักวิ่งเข้ามากอด แต่เรากลับสาดน้ำเสียใส่เฉยเลย
อ้างว่าทำงานเหนื่อยล้า ขอระบายหน่อยได้ไหม...
แต่ลืมไปว่ากำลังทำร้าย แหล่งน้ำที่ใสที่สุดในหัวใจ!
ทิ้งมันไว้! ขยะอารมณ์ทิ้งไว้หน้าประตู!
สร้างตะแกรงสติให้ใจได้รู้ สกัดความโกรธที่มันพุ่งปรี๊ดมา
ปล่อยให้ใจได้ตกตะกอน แยกความจริงออกจากรอยน้ำตา
บ้านคือที่ ช๊าด-แบ็ด หัวใจ ไม่ใช่บ่อทิ้งความระทม...
เติม อ็อก-ซิ-เจน แห่งรัก... ให้ใจได้พักฟื้น!
คำด่าทอที่เขาสาดมา ก็แค่โคลนตมที่เปื้อนใจ
ทิ้งให้มันจมลงก้นบ่อ ไม่ต้องไปกวนให้มันวุ่นวาย
ให้อภัยตัวเองบ้างนะ ให้อภัยคนที่ข้างกาย
เปลี่ยนน้ำเน่าที่มันเหม็นคลุ้ง ให้กลายเป็นน้ำที่ใสเย็น
พอบิดลูกบิดประตู กลับมาสู่ เซฟ-โซน ที่คุ้นเคย
คนที่รักวิ่งเข้ามากอด แต่เรากลับสาดน้ำเสียใส่เฉยเลย
อ้างว่าทำงานเหนื่อยล้า ขอระบายหน่อยได้ไหม...
แต่ลืมไปว่ากำลังทำร้าย แหล่งน้ำที่ใสที่สุดในหัวใจ!
ทิ้งมันไว้! ขยะอารมณ์ทิ้งไว้หน้าประตู!
สร้างตะแกรงสติให้ใจได้รู้ สกัดความโกรธที่มันพุ่งปรี๊ดมา
ปล่อยให้ใจได้ตกตะกอน แยกความจริงออกจากรอยน้ำตา
บ้านคือที่ ช๊าด-แบ็ด หัวใจ ไม่ใช่บ่อทิ้งความระทม...
เติม อ็อก-ซิ-เจน แห่งรัก... ให้ใจได้พักฟื้น!
เอากากตะกอนความเจ็บช้ำ มาทำเป็นปุ๋ยชั้นดี! (เย่!)
เอาความกดดันที่มี มาสร้างพลังให้ชีวิตนี้!
เปลี่ยนพิษร้ายที่ใครเขาสาด ให้กลายเป็นภูมิคุ้มกัน
ให้ต้นไม้แห่งครอบครัวเรา เติบโตไปพร้อมกัน! โว้ววว!
ทิ้งมันไว้! ขยะอารมณ์ทิ้งไว้หน้าประตู!
สร้างตะแกรงสติให้ใจได้รู้ สกัดความโกรธที่มันพุ่งปรี๊ดมา
ปล่อยให้ใจได้ตกตะกอน แยกความจริงออกจากรอยน้ำตา
บ้านคือที่ ช๊าด-แบ็ด หัวใจ ไม่ใช่บ่อทิ้งความระทม...
บำบัดน้ำเสียในใจ... ปกป้องคนที่เรารักเอาไว้...
บ้านคือพื้นที่ปลอดภัย... ไม่ใช่ที่ทิ้งขยะของใคร...
(เฟดเสียงลงช้าๆ)
ทิ้งมันไว้หน้าประตู...
เครดิต: "เพลงนี้ได้แรงบันดาลใจจาก Podcast EP.6 บำบัดน้ำเสียในใจ"
ฟังพอดแคสต์ต้นฉบับเต็มๆ ได้ที่นี่ https://youtu.be/cR4BcjEcwbA
ทำตัวเป็นเหมือนฟองน้ำ ซับความ ท็อก-สิก ของใครต่อใคร
ผลิตงานออกไปทั้งวัน แต่ดันได้ผลพลอยได้
คือขยะอารมณ์ก้อนใหญ่ ที่แบกเอาไว้บนบ่า
พอบิดลูกบิดประตู กลับมาสู่ เซฟ-โซน ที่คุ้นเคย
คนที่รักวิ่งเข้ามากอด แต่เรากลับสาดน้ำเสียใส่เฉยเลย
อ้างว่าทำงานเหนื่อยล้า ขอระบายหน่อยได้ไหม...
แต่ลืมไปว่ากำลังทำร้าย แหล่งน้ำที่ใสที่สุดในหัวใจ!
ทิ้งมันไว้! ขยะอารมณ์ทิ้งไว้หน้าประตู!
สร้างตะแกรงสติให้ใจได้รู้ สกัดความโกรธที่มันพุ่งปรี๊ดมา
ปล่อยให้ใจได้ตกตะกอน แยกความจริงออกจากรอยน้ำตา
บ้านคือที่ ช๊าด-แบ็ด หัวใจ ไม่ใช่บ่อทิ้งความระทม...
เติม อ็อก-ซิ-เจน แห่งรัก... ให้ใจได้พักฟื้น!
คำด่าทอที่เขาสาดมา ก็แค่โคลนตมที่เปื้อนใจ
ทิ้งให้มันจมลงก้นบ่อ ไม่ต้องไปกวนให้มันวุ่นวาย
ให้อภัยตัวเองบ้างนะ ให้อภัยคนที่ข้างกาย
เปลี่ยนน้ำเน่าที่มันเหม็นคลุ้ง ให้กลายเป็นน้ำที่ใสเย็น
พอบิดลูกบิดประตู กลับมาสู่ เซฟ-โซน ที่คุ้นเคย
คนที่รักวิ่งเข้ามากอด แต่เรากลับสาดน้ำเสียใส่เฉยเลย
อ้างว่าทำงานเหนื่อยล้า ขอระบายหน่อยได้ไหม...
แต่ลืมไปว่ากำลังทำร้าย แหล่งน้ำที่ใสที่สุดในหัวใจ!
ทิ้งมันไว้! ขยะอารมณ์ทิ้งไว้หน้าประตู!
สร้างตะแกรงสติให้ใจได้รู้ สกัดความโกรธที่มันพุ่งปรี๊ดมา
ปล่อยให้ใจได้ตกตะกอน แยกความจริงออกจากรอยน้ำตา
บ้านคือที่ ช๊าด-แบ็ด หัวใจ ไม่ใช่บ่อทิ้งความระทม...
เติม อ็อก-ซิ-เจน แห่งรัก... ให้ใจได้พักฟื้น!
เอากากตะกอนความเจ็บช้ำ มาทำเป็นปุ๋ยชั้นดี! (เย่!)
เอาความกดดันที่มี มาสร้างพลังให้ชีวิตนี้!
เปลี่ยนพิษร้ายที่ใครเขาสาด ให้กลายเป็นภูมิคุ้มกัน
ให้ต้นไม้แห่งครอบครัวเรา เติบโตไปพร้อมกัน! โว้ววว!
ทิ้งมันไว้! ขยะอารมณ์ทิ้งไว้หน้าประตู!
สร้างตะแกรงสติให้ใจได้รู้ สกัดความโกรธที่มันพุ่งปรี๊ดมา
ปล่อยให้ใจได้ตกตะกอน แยกความจริงออกจากรอยน้ำตา
บ้านคือที่ ช๊าด-แบ็ด หัวใจ ไม่ใช่บ่อทิ้งความระทม...
บำบัดน้ำเสียในใจ... ปกป้องคนที่เรารักเอาไว้...
บ้านคือพื้นที่ปลอดภัย... ไม่ใช่ที่ทิ้งขยะของใคร...
(เฟดเสียงลงช้าๆ)
ทิ้งมันไว้หน้าประตู...
เครดิต: "เพลงนี้ได้แรงบันดาลใจจาก Podcast EP.6 บำบัดน้ำเสียในใจ"
ฟังพอดแคสต์ต้นฉบับเต็มๆ ได้ที่นี่ https://youtu.be/cR4BcjEcwbA
- หมวดหมู่
- ความบันเทิง – Entertainment
- แท็ก
- พัฒนาตัวเอง, จัดการความเครียด, เครียดเรื่องงาน
เข้ามาเป็นคนแรกสำหรับการแสดงความเห็นวิดีโอนี้