นิทานธรรรมะ #มาแรง #funny #ai #aishorts #monkey

2 เข้าชม
Published
ณ ลานดินใต้ต้นโพธิ์ใหญ่ในวัดป่าอันสงบร่มรื่น มีหมาวัดตัวหนึ่งชื่อ "เจ้าตูบ" กำลังนอนหมอบอย่างสงบ เบิกบานใจ รับลมเย็นๆ อยู่ (เปรียบเสมือน จิตเดิมแท้ หรือ สภาวะพุทธะ ที่ว่างและไร้การปรุงแต่ง)
จู่ๆ ก็มีลิงป่าตัวหนึ่งชื่อ "เจ้าจ๋อ" กระโดดลงมาจากต้นไม้ เจ้าจ๋อมีนิสัยซุกซน ไม่อยู่นิ่ง (เปรียบเสมือน ความคิดปรุงแต่ง หรือ อารมณ์ ที่จรเข้ามา
เจ้าจ๋อเห็นเจ้าตูบนอนอยู่ก็อยากแกล้ง มันกระโดดลงมาขี่หลังเจ้าตูบ หวังจะควบเล่นเป็นม้า แล้วก็ดึงหู ทึ้งขน ส่งเสียงเจี๊ยกๆ ก่อกวนสารพัด
ณ จุดนี้ เจ้าตูบมีทางเลือก 2 ทางครับ:
ทางเลือกที่ 1: วิ่งไล่กัดลิง (จิตส่งออกนอก)
ถ้าเจ้าตูบตกใจ โกรธจัด ลุกขึ้นมาวิ่งเป็นวงกลมพยายามจะสลัดลิงให้หลุด หรือวิ่งไล่กัดเจ้าจ๋อไปทั่ววัด ผลคือเจ้าตูบจะเหนื่อยหอบ หงุดหงิด และไม่ได้พักผ่อนอีกเลย ส่วนเจ้าจ๋อก็ยิ่งสนุกที่ได้แกล้ง
(นี่คือ สมุทัย และ ทุกข์ เมื่อเราหลงเชื่อความคิด แล้วปล่อยให้มันหลอกให้เราโกรธ เศร้า หรือกังวล)
ทางเลือกที่ 2: แค่เฝ้าดูลิง (ดูจิต / จิตเห็นจิต)
เจ้าตูบเลือกที่จะนอนหมอบอยู่เฉยๆ หายใจเข้าออกลึกๆ มันรับรู้ว่า "อ้อ ตอนนี้มีลิงมาขี่หลังเราอยู่ ลิงกำลังดึงหูเรา" เจ้าตูบไม่ได้โกรธลิง ไม่ได้พยายามไล่ลิงไป และไม่ได้สนุกไปกับลิง มันทำหน้าที่แค่ "ผู้สังเกตการณ์" ดูอาการกระโดดโลดเต้นของลิงเงียบๆ
(นี่คือ มรรค การมีสติแยก "ผู้รู้" ออกจาก "ความคิด")
เมื่อเจ้าจ๋อเห็นว่าเจ้าตูบนอนนิ่งเฉย ไม่ตอบโต้ ไม่วิ่งหนี และไม่เล่นด้วย สักพักเจ้าจ๋อก็รู้สึกเบื่อหน่าย หมดสนุก แล้วกระโดดหนีกลับขึ้นต้นไม้ไปเองในที่สุด เจ้าตูบจึงกลับคืนสู่ความสงบและเบิกบานใต้ต้นโพธิ์ตามเดิม
(นี่คือ นิโรธ ความคิดดับไปเอง สภาวะพุทธะกลับคืนมา)
หมวดหมู่
ความบันเทิง – Entertainment
แท็ก
oddly satisfying videos, oddly satisfying video, oddly satisfying
เข้ามาเป็นคนแรกสำหรับการแสดงความเห็นวิดีโอนี้